زمان تقریبی مطالعه: 3 دقیقه
 

تفسیر رمانی





تفسیر رمانی اثـر علی بن عیسی رمانی از نحویین و اعاظم متکلمان و مفسران شیعه می‌باشد.


۱ - معرفی مفسر



تفسیر رمانی اثـر ابوالحسن علی (بغداد ۲۷۶ - ۳۸۴ ق) فرزند عیسی رمانی وراق اخشیدی از نحویین و اعاظم متکلمان و مفسران شیعه.
ابن حجر در لسان المیزان مفسر را رافضی می‌خواند سپس به جامعیت او در علوم عربی اشاره کرده است.
و شرح حال نویسان سنی و شیعه تصریح به تشیع او نموده و مقام علمی وی را ستوده و تبحر او را در فنون ادب و ابواب علم و لغت و منطق بازگو نموده‌اند و مؤلفات او را بیش از یکصد عنوان یاد کرده‌اند.

۲ - معرفی تفسیر



تفسیر مورد بحث در یک جلد به زبان عربی است.
نـسـخـه‌ای از‌ ایـن تـفـسیر نزد شیخ طوسی (م ۴۶۰ ق) بوده و از آن بهره گرفته است و نیز درمقدمه‌اش بر تفسیر التبیان آن را ستایش نموده است.
و نـسخه‌ای نزد سید ابن طاووس (م ۶۶۴ ق) بوده است که در کتاب خود سعد السعود از آن نقل می‌نماید. همچنین طی کتب تفسیرهای عامه و خاصه از آن نقل گردیده است. تفسیرهای دیگری به وراق اخشیدی نسبت داده‌اند که عبارتند از: اعراب القرآن. تفسیر اللغات فی القرآن. النکت فی مجازالقرآن. الجامع که از دو کتاب اخیر نسخه‌هائی وجود دارد و تفسیر النکت نیز در دهلی با تحقیق دکتر عبدالعلیم چاپ شده است.
[۶] کارل بروکلمان، تاریخ الادب العربی، ج۲، ص۱۸۹.
[۱۳] ابن قاضی شهبه، ابوبکر بن احمد، طبقات النحاة، ج۲، ص۱۷۷.
[۱۴] ذهبی، محمد بن احمد، العبر، ج۳، ص۲۷.
[۱۸] یافعی، عبدالله بن اسعد، مراة الجنان، ج۲، ص۴۲۰.
[۲۰] ابن حجرعسقلانی، احمدبن علی، نزهة الالباب، ص۳۱۸.


۳ - پانویس


 
۱. ↑ زرکلی، خیرالدین، الاعلام، ج۴، ص۳۱۷.    
۲. ↑ قفطی، علی بن یوسف، انباه الرواة، ج۲، ص۲۹۴.    
۳. ↑ بغدادی، اسماعیل، ایضاح المکنون، ج۴، ص۲۷۱.    
۴. ↑ ابن کثیر، اسماعیل بن عمر، البدایة و النهایة، ج۱۱، ص۳۱۴.    
۵. ↑ سیوطی، عبدالرحمن بن ابی‌بکر، بغیة الوعاة، ج۲، ص۱۸۰.    
۶. ↑ کارل بروکلمان، تاریخ الادب العربی، ج۲، ص۱۸۹.
۷. ↑ شیخ طوسی، محمدبن حسن، تفسیر التبیان، ص۵۴.    
۸. ↑ آقابزرگ تهرانی، محمدمحسن، الذریعة الی تصانیف الشیعه، ج۴، ص۲۷۵.    
۹. ↑ ذهبی، محمدبن احمد، سیر اعلام النبلاء، ج۱۶، ص۵۳۳.    
۱۰. ↑ ابن عماد، عبدالحی بن احمد، شذرات الذهب، ج۴، ص۴۴۲.    
۱۱. ↑ سیوطی، عبدالرحمن بن ابی‌بکر، طبقات المفسرین، ص۸۱.    
۱۲. ↑ داودی، محمدبن علی، طبقات المفسرین، ج۱، ص۴۱۹.    
۱۳. ↑ ابن قاضی شهبه، ابوبکر بن احمد، طبقات النحاة، ج۲، ص۱۷۷.
۱۴. ↑ ذهبی، محمد بن احمد، العبر، ج۳، ص۲۷.
۱۵. ↑ ابن ندیم، محمدبن اسحاق، الفهرست، ص۲۱۳.    
۱۶. ↑ ابن حجرعسقلانی، احمدبن علی، لسان المیزان، ج۴، ص۲۴۸.    
۱۷. ↑ حاجی خلیفه، مصطفی بن عبدالله، کشف الظنون، ج۱، ص۵۷۱.    
۱۸. ↑ یافعی، عبدالله بن اسعد، مراة الجنان، ج۲، ص۴۲۰.
۱۹. ↑ ذهبی، محمدبن احمد، میزان الاعتدال، ج۳، ص۱۴۹.    
۲۰. ↑ ابن حجرعسقلانی، احمدبن علی، نزهة الالباب، ص۳۱۸.
۲۱. ↑ آقابزرگ تهرانی، محمدمحسن، طبقات اعلام الشیعه، نوابغ الرواة فی رابعة المئات، ص۱۹۳.    
۲۲. ↑ ابن خلکان، احمد بن محمد، وفیات الاعیان، ج۲، ص۴۶۱.    


۴ - منبع



سایت اندیشه قم، برگرفته از مقاله «تفاسیر قرن چهارم»، تاریخ بازیابی ۱۳۹۵/۴/۱.    



آخرین نظرات
کلیه حقوق این تارنما متعلق به فرا دانشنامه ویکی بین است.